Het jaar in film – De beste films van 2015
27 december 2015
0

Hoitjes! Tijd voor het eindejaarslijstje met de beste films van 2015.
En ik wil gelijk beginnen met een klacht. Ik heb inmiddels tientallen lijstjes met de beste films van het afgelopen jaar voorbij zien komen op het interwebs met hierin titels als ‘The Imitation Game‘, ‘Birdman‘ en ‘Whiplash‘. Deze films zijn in 2015 uitgekomen in de Nederlandse bioscopen, ja. Maar deze films zijn toch écht uit 2014 en zelfs in de Amerikaanse lijsten nemen ze alsnog dergelijke films mee. Dat ga ik dus even niet doen.

Dus films als:

PK, The Imitation Game, Interstellar, Nightcrawler, Big Hero 6, Birdman, Whiplash, Haider, Gone Girl, Leviathan, Relatos Salvajes, Guardians of the Galaxy, Dawn of the Planet of the Apes, What We Do in the Shadows, Winter Sleep, How to Train Your Dragon 2, Boyhood, Edge of Tomorrow, Mommy, X-Men: Days of Future Past, The Raid 2, Selma, Captain America: The Winter Soldier, The Grand Budapest Hotel, The Lego Movie, Deux jours, une nuit

tellen niet mee in deze lijst.

Damn, wat was 2014 een goed jaar op het gebied van films.
Benieuwd wat er in 2016 aankomt? Bekijk dan ook snel ‘Het jaar in film – Waar kijk ik naar uit in 2016?‘.


Maar goed. Tijd voor het lijstje van 2015 dus. Dit lijstje is (uiteraard) gebaseerd op mijn eigen mening en dus staat in deze lijst de film: ‘Mad Max: Fury Road‘ niet op nummer 1, maar eerder op nummer 1 in de slechtste films van het jaar. (Fine, dat is ook wat overdreven) maar mijn god, wat een overgewaardeerde film is dat zeg. (Lees mijn review hier).

Overigens. Ik ga in dit lijstje helemaal niet met een nummering werken. Ik ga de films waarvan ik het meest genoten heb verantwoorden, zonder hierbij een specifieke volgorde van kwaliteit / vermaak etc. te volgen. Laten we beginnen.


The Martian

The Martian
geregisseerd door Ridley Scott
met Matt Damon, Jessica Chastain en Kate Mara

Synopsis:
Zes dagen geleden werd astronaut Mark Watney één van de eerste mensen die een voet op Mars zette. Nu is hij er zeker van dat hij de eerste zal zijn die er zal sterven. Na een zandstorm blijft hij alleen achter. Zijn team waant hem dood en Mark kan geen contact opnemen met aarde om te laten weten dat hij nog leeft. En zelfs al zou hij daarin slagen, tegen de tijd dat een reddingsploeg hem bereikt zouden zijn levensvoorraden reeds lang zijn uitgeput. Maar de kans dat hij door honger zal omkomen is klein: de beschadigde machine, de genadeloze omgeving of een simpele menselijke fout zullen hem meer dan waarschijnlijk eerder fataal worden. Maar Mark geeft niet zomaar op. Met de hulp van zijn inventiviteit, zijn vaardigheden als ingenieur en zijn niet aflatende weigering om op te geven vat hij de ene hindernis na de andere aan.

Waarom moet je deze film checken?
Wat kan ik hierover zeggen? Tja. Zal ik maar eens beginnen met het feit dat de afgelopen 5 jaren bijzonder goed waren voor de space-film. Gravity was tof. Interstellar was een beleving en The Martian mag zich zo in dat rijtje voegen. De hoofdrol wordt vertolkt door Matt Demon, en deze zet een prima acteerprestatie neer, zoals we wel van hem gewend zijn. De overige rollen zijn ook prima gecast en de rollen van deze personen voegen ook écht iets toe aan de film. Verder is de cinematografie bijzonder mooi en is deze film voor het eerst sinds lange tijd weer eens waard om in 3D te zien (deze film is dan ook opgenomen in 3D i.p.v. conversie). Zet er een leuk verhaal tegenover van iets meer dan 2 uur, en al snel weet je een vlot, spannend verhaal te creëren. Ga dit kijken (op een groot scherm). Bekijk echter wel niet de trailer van tevoren want dan is van het hele verhaal weinig over.


It-Follows-Banner

It Follows
geregisseerd door David Robert Mitchell
met Maika Monroe, Keir Gilchrist en Jake Weary

Synopsis:
Voor de 19-jarige Jay zou de herfst moeten bestaan uit school, jongens en weekendjes aan het meer. Maar na een schijnbaar onschuldige seksuele ervaring wordt ze plots geplaagd door visioenen en nachtmerries. Ze heeft constant het gevoel dat iemand, of iets, haar achtervolgt. Wanneer de dreiging toeneemt moeten Jay en haar vrienden proberen te ontsnappen aan de gruwelijkheden die hen op de hielen zitten.

Waarom moet je deze film checken?
Jaaaaa! Eindelijk weer eens een toffe horror film. De jaren ’70 / ’80 waren de gouden jaren voor het horror-gerne. We kregen te maken met mijn favoriet ‘Halloween’, maar ook met toppers als ‘Alien‘, ‘The Shining‘, ‘Rosemary’s Baby‘ en ‘The Exorcist‘, uiteraard zijn er nog veel meer voorbeelden van geweldige horror films te noemen uit die tijdspanne, maar bovenstaande zijn toch wel de bekendste bij het publiek. In de 21e eeuw zien we sporadisch maar een goede horrorfilm voorbij komen. Denk hierbij aan titels als het spaanse ‘REC‘ (<3), ‘The Conjuring‘ of het recent verschenen ‘The Babadook‘. Stuk voor stuk films die zich, op hun eigen manier dan, weten te meten met de echte, onvervalste horror-klassiekers. Toen ik ‘It Follows‘ in de bioscoop zag was ik blij verrast. Zo blij dat ik met liefde nogmaals naar een voorstelling wilde gaan. Sure, ik weet dat weinig mensen die deze film gezien hebben het met mij eens zullen zijn, maar toch ben ik blij dat de grootste critici site, Rotten Tomatoes, deze film op nummer 9 heeft staan in de lijst met de beste films van het afgelopen jaar en op nummer 15 in de lijst met de beste horrorfilms aller tijden. Het verhaal is lichtelijk origineel te noemen, in ieder geval is het weer eens wat anders dan alle standaard geesten films. Waar de film in uitblinkt is de sfeer die het weet neer te zetten. De setting is simplistisch en de film gaat nergens ellenlange verhalen vertellen, nee, we komen direct bij de hoofdzaak van de film. Er is een infectie die doorgegeven wordt aan andere mensen. De cast van deze film voelt heel down-to-earth aan en zouden zo je vrienden kunnen zijn. Nergens wordt er over de top geacteerd en de film laat heel subtiel details los over het monster en de infectie.

Deze film doet precies wat een horror film moet doen, en dat is helemaal geen vijand tonen. De diepste angsten kun je namelijk niet uittekenen voor iemand en dat snapt de regisseur van deze film maar al te goed. Hij laat alles over aan de kijker. De kijker mag bepalen hoe de vijand eruit ziet. De kijker mag voorspellen wanneer wat gebeurd. Nergens wordt de film cliché en de film is ook lang niet zo voorspelbaar als de doorsnee horror-film. De soundtrack in deze film is geweldig en doet sterk denken aan het werk van John Carpenter uit 1978, die zijn muziek gebruikte voor de horrorfilm ‘Halloween‘. Het is muziek waar je geagiteerd van wordt. Precies wat nodig is in een film zoals deze. Ik luister dan ook nog regelmatig deze soundtrack terug via Spotify. Als laatste ben ik van mening dat de kleurcorrectie in deze film super gedaan is. De film heeft een rauw, donker sausje over het beeld gekregen en dit zorgt er voor dat de sfeer alleen maar grimmiger wordt.

Serieus David Robert Mitchell, bedankt! Maak alsjeblieft nog meer films zoals deze.


exmachina_banner

Ex Machina
geregisseerd door Alex Garland
met Domhnall Gleeson, Oscar Isaac en Alicia Vikander

Synopsis:
Caleb, een 26-jarige programmeur die werkzaam is voor het grootste internetbedrijf ter wereld, wint een wedstrijd waarbij hij een week mag doorbrengen in het buitenverblijf van Nathan, de teruggetrokken CEO van het bedrijf. Wanneer Caleb echter aankomt op de afgelegen locatie, ontdekt hij dat hij moet deelnemen aan een vreemd en fascinerend experiment waarin hij te maken krijgt met de eerste echte kunstmatige intelligentie, ondergebracht in het lichaam van een mooi robotmeisje.

Waarom moet je deze film checken?
Misschien niet zo sterk als de film ‘Her‘ van regisseur Spike Jonze uit 2013, maar minstens zo interessant is het zeker! Wederom neemt een film ons mee en behandelt het onderwerp ‘kunstmatige intelligentie’. Hoe ziet onze toekomst eruit en hoe gaat ons leven met computers eruit zien. Wat kunnen deze machines later en kunnen mensen vervangen worden door machinale producties. In tegenstelling tot de film ‘Her’ krijgen we ditmaal wel de machine achter de kunstmatige intelligentie te zien. We zien haar menselijke kant en het personage gaat zelfstandig beslissingen nemen. De film neemt ruim de tijd om een spannende sfeer op te bouwen. Deze film laat zich dan ook het beste omschrijven als een thiller. De omgeving waarin de film zich afspeelt is prachtig en net als bij ‘It Follows’ weet de kleurcorrectie veel goed te maken. De actrice (Alicia Vikander) die de rol van robot ‘Ava’ vertolkt doet haar werk erg goed en ook de rest van de cast is erg geloofwaardig. De film is ergens lichtelijk angstaanjagend mede door het feit dat de film surrealistisch is. De kleine, intieme scenes maken de film zoals die is. Je stelt jezelf continu de vraag, wat gaat het personage als volgt doen en hoe zou ik reageren in een dergelijke situatie. De film beperkt zich tot de kern en laat alle rompslomp weg. De film zit dan ook nooit vol met actie, en in dit geval is dit een pluspunt. De rustige voortgang van de film, de omgeving, het mysterieuze sfeertje en het verhaal maken deze film tot één van de betere van het afgelopen jaar!


Eervolle vermeldingen:
Star-Wars-Episode-VII-The-Force-Awakens-banner
Star Wars: The Force Awakens
geregisseerd door J.J. Abrams
met John Boyega, Daisy Ridley en Harrison Ford

Synopsis:
Dertig jaar na de overwinning op het Galactische Keizerrijk is er een nieuwe bedreiging: de kwaadaardige Kylo Ren en de First Order. Stormtrooper Finn loopt over naar het verzet, crasht op een woestijnplaneet en ontmoet hier Rey. Haar droid bevat belangrijke geheime informatie over de locatie van de laatst overgebleven Jedi Knight, Luke Skywalker. Het duo werkt samen met Han Solo om te zorgen dat het verzet deze informatie in handen krijgt.

Waarom moet je deze film checken?
Waarom komt deze film in godsnaam in de categorie ‘eervolle vermeldingen’? Dit komt puur vanwege het feit dat ik oorspronkelijk niets met de Star Wars reeks had. Ik kan sciencefiction niet uitstaan. Vliegende marsmannetjes en mensen met lichtzwaarden. Joepie. Plak daar nog een pratende wasbeer bij en een stofzuiger die een van de hoofdrollen vertolkt en tja.. je snapt mij wel.

Ik had alvorens deze film te bekijken nog nooit een Star Wars film gezien, bewust. We zijn aangekomen bij het zevende deel van deze film en ik had beslist geen zin om de voorgaande 6 delen (in een aparte volgorde ook nog eens) te bekijken alvorens deze film te checken. Maar goed. Deze film wist mij enorm te verbazen. Zelfs ik als Star Wars hater kon de film waarderen. Het verhaal was (zover ik dan kon begrijpen natuurlijk) wel leuk, de personages waren sterk, de casting was goed gedaan en de humor was goed aanwezig in de film. Ook de special-effects waren alles wat je mag verwachten anno 2015 en meer! Verder heb ik het idee dat Disney er rekening mee gehouden heeft dat deze film de fans moet bedienen, maar ook een nieuwe doelgroep. Het is jaren geleden sinds de oude Star Wars en Disney weet goed dat ze een nieuwe doelgroep aan deze franchise moeten verbinden. Dat is in ieder geval gelukt! Een heerlijke actiefilm om even 2 uur bij weg te dromen, al dan niet door actrice ‘Daisy Ridley‘ <3. (en ja, ik ga in ieder geval deel 4 / 5 / 6 eens kijken)


Youth

Youth
geregisseerd door Paolo Sorrentino
met Michael Caine, Harvey Keitel en Rachel Weisz

Synopsis:
Lente. Fred en Mick, twee oude vrienden die de tachtig naderen, zijn samen op vakantie in een gezellig hotel aan de voet van de Alpen. Fred, een componist en dirigent, is gepensioneerd. Mick, een regisseur, is nog steeds actief. De twee vrienden weten dat ze niet veel tijd meer over hebben en kijken met nieuwsgierigheid en tederheid naar de verwarde levens van hun kinderen, de enthousiaste jonge schrijvers van Mick en de andere hotelgasten, die allen de tijd hebben waaraan het hen ontbreekt. En terwijl Mick een scenario afwerkt van een film waarvan hij denkt dat het zijn laatste belangrijke zal zijn, heeft Fred geen enkele intentie om terug te keren naar zijn muzikale carrière. Toch is er iemand die koste wat kost zijn composities wil horen en hem opnieuw een orkest wil zien leiden.

Waarom moet je deze film checken?
Dat arthouse films lang niet voor iedereen weggelegd zijn moge duidelijk zijn. De films zijn zelden spectaculair en vertellen voornamelijk over wat echt telt.. het leven. Ook in de film ‘Youth‘ van ‘Paolo Sorrentino‘ is dit het geval. Waarom moet je deze film dan toch nog even kijken? Toegegeven, het verhaal is aanwezig maar het voelt meer aan alsof we enkele dagen de personages volgen i.p.v. een afgerond verhaal te krijgen. De personages worden niet uitgediept en de dialogen voegen regelmatig weinig toe aan de rode draad van de film. Ook de vrouwen in deze film zijn heel typerend en kunnen ingewisseld worden tegen eenieder ander random personage. De vrouwen zijn of moeder, of bezig met hun carrière of ze verschijnen naakt in het beeld. Het laatste is natuurlijk gebruikt om de film te verkopen, zowel in de trailer als op de poster. Het voegt niets toe, maar het is een goedkope truc om meer mensen naar je film te trekken.

Maar goed. De film voelt dus niet afgerond aan en het verhaal is niet al te spannend. Waarom moet je deze film dan toch checken? Simpelweg vanwege het feit dat iedere scene er waanzinnig uitziet. De cinematography van deze film is één van de beste die ik de afgelopen jaren gezien heb. Ieder shot is volledig doordacht en bevat vele details. De soundtrack maakt de sfeer alleen maar beter. Depressie was nog nooit zo mooi als in ‘Youth’.


Leuk artikel? Delen is gratis...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Share on Tumblr
Tumblr
Share on Reddit
Reddit